Nieuws

Nieuwsbericht

Interview with Henk and Bettina Bosch from The Netherlands… effects of the ban on fur breeding

Interview with Henk and Bettina Bosch from The Netherlands… effects of the ban on fur breeding

Henk (40), Bettina (41), Aline (18) en Gerco (15) Bosch hebben in ruim 20 jaar een fantastisch pelsdierenbedrijf opgebouwd door te streven naar steeds een beetje meer en beter. De hele dag staat in het teken van het verder ontwikkelen van hun bedrijf. Vanwege het Nederlandse pelsdierenverbod per 1 januari 2024 is aan hun levenswerk plotsklaps een eind gekomen. In dit interview vertellen ze openhartig hoe ze daarmee om proberen te gaan.





Hoe zijn jullie nertsenfokkers geworden?

Bettina schiet gelijk in de lach. Zij had als tiener hele andere dromen over de toekomst. Ze leerde Henk in 1996 kennen en zag in de puptijd voor het eerst nertsen. Ze begon ook al meteen mee te helpen en kwam er tijdens het dagenlang bloedtappen achter dat niet al het werk op de farm even leuk is. Maar die geweldige kerel maakte alles goed.

Henk vertelt dat alhoewel zijn vader nertsenhouder was, dat zeker niet iets was dat hij ook wilde gaan doen. Hij volgde een deeltijdopleiding tot loodgieter, waarbij werk en school gecombineerd werd. 

In de jaren vroege jaren ’90 waren de pelzenprijzen laag en de druk van de anti-bont beweging werd steeds erger. Via, via kwam de familie Bosch erachter dat er een bedrijf in het oosten van NL beschikbaar kwam. Broer Jan had net een bedrijf gevonden en zo kreeg Henk een halve dag bedenktijd of hij ook nertsenhouder wilde worden. Slechts enkele maanden later was alles geregeld en was Henk met zijn 18 jaar nertsenhouder.


Hoe is jullie bedrijf opgebouwd en georganiseerd?

We hebben het oude bedrijf in stappen vernieuwd. We zijn met nieuwe kleurslagen begonnen en hebben de kwaliteit verbeterd. We hebben nu bijna 4000 teven in de kleuren wild, black, silverblue, saffier, saffiercross en redglow. We zijn als een van de weinige bedrijven in Nederland AD-vrij, alhoewel we af en toe een positief dier vinden. Zodra we een positief dier vinden, dan ruimen we dat dier en alle dieren in een ruime cirkel eromheen. Vervolgens worden dan alle dieren om de 2 maanden getest met de Counter-methode. Sinds vorig jaar gebruiken we daarnaast ook de Aero-Collect om vaker te kunnen testen.

We zijn echte “strebers” en willen bij de beste bedrijven horen. Goed is voor ons niet goed genoeg. Om continue te kunnen verbeteren spenderen we veel tijd aan ons bedrijf. We hebben 2 medewerkers en de kinderen helpen ook een handje mee.



Hadden jullie echt gedacht dat het verbod op de pelsdierenhouderij zou doorgaan?

Henk zegt gelijk dat hij wel had verwacht dat het wetsvoorstel door de Tweede kamer aangenomen zou worden. Maar omdat er geen enkele compensatie voor de onteigening geboden werd, had hij verwacht dat de rechter de wet ongeldig zou verklaren.

Bettina vult aan dat we als nertsenhouders aanvankelijk ook met succes het verbod hebben aangevochten. Bij de eerste rechtszaak is onze sector in het gelijk gesteld. Het hoger beroep werd verloren en dat was de eerste echt grote domper.

Het gevoel dat de rechterlijke macht politieke uitspraken doet is volgens Henk en Bettina helemaal duidelijk geworden bij de uitspraak van de Hoge Raad. Het advies van de advocaat-generaal was positief voor ons. Dit advies wordt in 95% van de gevallen opgevolgd door de rechters. ECHTER niet in het geval van de pelsdierenhouderij.

De laatste strohalm “het Europese hof” is helaas ook negatief voor onze sector uitgevallen. Henk verzucht dat dat hoogst waarschijnlijk kwam door een Nederlandse rechter.


Wat zijn de directe gevolgen voor jullie bedrijf?

De uitspraken zijn dubbelzuur voor ons, omdat we net ons bedrijf verder aan het uitbreiden waren. We waren al aan het werk met de nieuwe vergunning voor het houden van bijna 9000 fokteven. Echter met terugwerkende kracht (vanwege telling peildatum) mogen we nu maar 3980 fokteven houden.

Verder hebben we twee fantastische jonge medewerkers. Een langdurige toekomst in de pelsdierenhouderij is geen optie meer. Een van de jongens wil op termijn het melkveebedrijf van zijn ouders overnemen, hopelijk blijft hij tot 2024 en sluit zijn toekomst mooi aan.

Onze andere medewerker willen we ook graag houden, maar we begrijpen dat hij ons zal verlaten indien hij een goede andere baan zal vinden. Wij gunnen ze van harte een mooie succesvolle toekomst!


En nu?

Bettina zegt dat dat het grootste probleem is op dit moment. Het zoeken van een nieuwe toekomst. Plotseling wordt alles waaraan je samen met hart en ziel aan gewerkt hebt onmogelijk gemaakt. We willen niet emigreren, maar we zoeken wel een andere uitdaging.

Henk vult aan dat ze op dit moment bezig zijn om te onderzoeken hoe ze hun opgebouwde rechten en milieuvergunning kunnen omzetten naar een andere sector. Maar de Nederlandse overheid maakt het de boeren op dit moment wel heel erg moeilijk.

Vanaf mijn 18e ben ik eigen baas en ik kan het niet voor me zien dat ik voor een “baas” moet gaan werken. Ik wil graag zelfstandig blijven, maar dan moet ik wel wat vinden wat bij me past.


Welke sociale gevolgen heeft het verbod voor jullie gezin?

Volgens Henk is het voor de kinderen erg lastig nu. De toekomstverwachting waarvoor we hebben gewerkt is weg. We moeten opnieuw beginnen en dat heeft regelmatig gevolgen voor ons humeur. De kinderen hebben altijd wel meegeholpen, maar we hebben ze bewust geen plannen laten maken om “ooit” in de toekomst het bedrijf over te nemen. Mocht echter een van de kinderen heel erg graag in het buitenland willen starten met nertsen dan zal ik ze wel helpen.

Bettina vindt het vooral lastig om iets te zoeken wat bij ze past. Vooral het idee dat Henk misschien iets totaal anders gaat doen als zij. Ik kan nog niet wennen aan het idee dat we straks 2 totaal verschillende bezigheden/bedrijven hebben en een groot deel van de dag niet meer bij elkaar zijn. We proberen onze frustraties zo min mogelijk mee te nemen naar het gezinsleven.


Hoe doen jullie dat dan?

We zijn begonnen met sporten. Henk is gaan fietsen en ik ben gaan hardlopen. Door dat zeer fanatiek op te pakken kunnen we ons hoofd leeg maken en met minder frustraties thuiskomen.

We komen erachter dat we in het sporten ook echte strebers zijn en goed is niet goed genoeg. We hebben ons vorig jaar met hart en ziel ingezet voor team Fur Life. Met dit team zamelen we geld in voor kankeronderzoek door zo vaak mogelijk de Mont Ventoux (in Frankrijk) op te fietsen en te lopen. De ervaring op de Mont Ventoux samen met je collega’s geeft zo’n boost.  Ondanks alle negatieve ontwikkelingen in de sector, zijn we toch maar mooi in staat om toch iets te mogen betekenen voor de toekomst. Hopelijk komt er snel een doorbraak in het hersentumoronderzoek. Dit jaar doen we weer mee en iedereen kan ons sponsoren via http://www.ventoux3.org/team/team-fur-life

 


Welke tips hebben jullie voor collega’s in andere landen?

Anti-bont stopt nooit. Je moet heel erg hard werken aan public relations. En met het houden van open dagen kom je er niet. De bezoekers zijn met name toeristen en andere mensen van het platteland.

De mensen die beslissingen nemen op overheidsniveau, die komen niet. We hebben een totaal andere aanpak nodig om de anti-bont beweging om te keren.


We sluiten het interview altijd af met wat de 3 grootste uitdagingen voor jullie zijn.

Het is even overleggen tussen Henk en Bettina, maar de 3 punten zijn snel gevonden. Alhoewel Bettina op het laatst nog even de volgorde veranderd.

1. Tot 1 januari 2024 plezier blijven houden in het fokken van nertsen

2. Een nieuwe activiteit vinden waarin ze met hart en ziel een toekomst kunnen opbouwen

3. Lachend meldt Bettina dat ze het natuurlijk wel gezellig moeten houden binnen het gezin.


Namens de lezers van Mink Vision Monthly willen we jullie heel erg bedanken voor het openhartige interview en wensen jullie veel succes toe bij het zoeken naar een nieuwe bedrijfsactiviteit