Nieuws

Nieuwsbericht

Interview with Iwan van Deurzen from United States

Interview with Iwan van Deurzen from United States

Emigreren voor de nertsen, een interview met Iwan van Deurzen (USA).

In deze Mink Vision Monthly hebben we Iwan (29) gesproken over zijn bedrijf, visie, maar natuurlijk vooral over zijn stap om 5 jaar geleden te emigreren naar USA. Inmiddels beginnen hij en zijn gezin ingeburgerd te raken, maar dat ging niet zonder slag of stoot. 


Al vroeg kwam Iwan erachter dat zijn opleiding tot monteur hem niet gelukkig zou maken. Hij besloot als 19-jarige om een nertsenfarm te huren. Echter om een echte toekomst op te kunnen bouwen in de pelsdierenhouderij besloot hij om Europa te verlaten. Hij is een vooruitstrevende jonge ondernemer afkomstig uit een echte ondernemersfamilie. Verder mag hij een echte wereldburger genoemd worden. Afkomstig vanuit Nederland, getrouwd met Bogusia van Deurzen uit Polen bouwen ze samen met hun kinderen Kamil (10) en Max (2) een toekomst op in USA.


Iwan, waarom besloot je om een bedrijf buiten Europa te starten?

Eigenlijk is dat besluit stapsgewijs genomen. Ik wilde in plaats van huren graag een bedrijf voor mezelf. Echter in Nederland was dat een moeilijk en langdurig proces. Diverse opties in Europa heb ik onderzocht en zijn afgevallen, zoals Frankrijk (spreekt de taal niet), België (zelfde als Nederland), Polen (destijds krapte op de grondstoffenmarkt). Ik heb de Oekraïne ook nog overwogen, maar dat werd me 5 jaar geleden vanwege de politiek instabiele situatie afgeraden. Daarom heb ik gekozen voor USA.


Hoe heb je je huidige locatie gevonden?

Dat was min of meer toeval. Onder meer vanwege ziektedruk en concurrentie op de grondstoffenmarkt wilde ik niet dicht bij andere nertsenhouders zitten. Daarnaast heeft mijn neef een melkveebedrijf in Ohio en viel de keuze op Ohio. De huidige locatie heb ik op een veiling in december gekocht, terwijl ik enkele maanden ervoor al mijn gedekte teven had gekocht.


Je had dus al direct te maken met een enorme tijdsdruk?

Het was inderdaad niet gemakkelijk, maar ik wist wat ik wilde. Ik had van een AD-vrij bedrijf 3000 gedekte teven (mahogany en pastel) gekocht, voordat ik de grond en een huis had. Het was dus nogal een uitdaging om de farm en de voerkeuken op tijd klaar te hebben. Tussentijds had ik ook nog een aanvraag voor een visum lopen en mocht ik na mijn trouwen in Nederland bijna Amerika niet meer in. Maar omdat ik voor de bouw van mijn bedrijf een deadline had, vanwege die gedekte teven, mocht ik toch USA in. Dat gaf al met al wel wat druk, maar ik geloof dat de verkoper van de dieren nerveuzer was dan ik.


Wat zijn de 3 grootste verschillen t.o.v. Nederland?

De infrastructuur qua pelsdierenhouderij is hier totaal verschillend in vergelijking met Nederland. Maar ik vind dan ook dat Nederland de beste infrastructuur heeft van de wereld, alleen de politiek zit ons daar tegen. Ik moet hier mijn voer zelf maken en mijn grondstoffen inkopen. Ik gebruik hier echter betere grondstoffen, die veel dichter tegen de humane kwaliteit zitten, zoals hele vis, kipkarkassen en kaas. Daarnaast is het veel moeilijker om servicebedrijven voor de nerts specifieke machines, zoals voermachines en pelzerijmachines te vinden.

Ten tweede is de omgang met het personeel hier totaal verschillend. Het personeel is “zachter van karakter” en ik heb moeten leren om mijn wijze van aansturing en feedback te veranderen.

Ten derde zijn de winters in Ohio kouder en de zomers warmer in vergelijking met Nederland. Ik heb daarom geïsoleerde dakplaten en mijn voerstrategie aangepast. In de groeiperiode voer ik 24 uur per dag en in de winter slank ik mijn dieren minder af.


En wat zijn de verschillen op het sociale vlak?

In Nederland had ik natuurlijk veel contact met mijn vrienden van school. Hier hebben we contact met Nederlanders die in de buurt leven en met buren. Al kost het heel veel tijd voor je een wederzijdse band hebt opgebouwd. Ik was als Nederlander natuurlijk heel erg gewend dat je zonder afspraak even een praatje komt maken onder het genot van een kop koffie met een koekje. Hier spreken buren soms af om bij de Mc Donalds een kop koffie te drinken.


Heb je nog een tip voor mensen die overwegen om te emigreren?

Je moet niet alleen van plan zijn om te emigreren, maar je moet er ook helemaal klaar voor zijn. Op vakantie of tv lijkt het land waar je naartoe gaat altijd mooier en gemakkelijker. Maar zeker in het begin is het moeilijk, want je hebt helemaal niks. Ik had zelfs nog geen kopje om uit te drinken. Verder moet je zelf overal achter zien te komen.

Daarnaast is het verstandig om je geplande begroting te verdubbelen voor alle onverwachte tegenvallers die je tegen gaat komen.


Wat zijn je 3 grootste uitdagingen voor de toekomst?

Het is met de huidige vellenprijzen natuurlijk wat moeilijker, alhoewel we hier het geluk hebben dat de kosten ook in dollars zijn. Ons 3e kind is op komst en we zien ons hier in USA wel oud worden. Bedrijfsmatig zijn mijn 3 grootste uitdagingen:

  1. Het rendement verder te verbeteren. Ik vind dat echt leuk om te doen. Continu op zoek naar besparingen zonder daarbij de opbrengsten uit het oog te verliezen. Ik heb altijd een rekenmachine bij me en ik reken altijd alle opties door.
  2. De maat en kwaliteit wil ik natuurlijk verder verbeteren
  3. Met kleine stapjes wil ik mijn bedrijf verder laten groeien om klaar te zijn voor de toekomst en mijn kostprijs verder te verlagen.

Iwan namens de lezers heel erg bedankt voor je openhartige interview. We wensen je heel veel succes bij het verder uitbouwen van je bedrijf.